Σε κάθε γνήσιο Ελληνικό νοικοκυριό, υπάρχει κάπου καταχωνιασμένο ένα βελονάκι. Κατά την αναζήτησή του, ίσως πέσετε πάνω σε πολύχρωμα κουβαράκια και πολλά διαφορετικού πάχους βελονάκια, ή πάλι ίσως πάνω σε ένα, που θα κρατάει τη θηλειά από ένα μισοτελειωμένο κέντημα ακόμα, σαν να περιμένει να σας πει την ιστορία του. Στην δική μου περίπτωση, αν και το βελονάκι ήταν πάχους 0,75mm, δηλαδή όπως διαπίστωσα αργότερα κατά το πλέξιμο, πολύ λεπτό για μια παντελώς άσχετη με το αντικείμενο όπως εγώ- περίμενε μέσα σε μια σακούλα πάνω σε μια θηλειά ενός κεντήματος έξι χρόνια να μου πει μια γλυκιά ροζ ιστορία. Μέσα σε μερικές ώρες, με τη βοήθεια του youtube και λίγη επίβλεψη από την πεθερά μου, δεν κατάφερα να δημιουργήσω μόνο αυτό το αν και κακοποιημένο, αρκετά γλυκό λουλουδάκι, αλλά να βρω την αυτοπεποίθηση να πλέξω στα κρυφά ένα ακόμα, αυτοσχεδιάζοντας τόσο στην πλέξη όσο και στο τελείωμα, αφού βρήκα ενδιαφέρον να του προσθέσω φυλλαράκι και κοτσάνακι. Δεν βλέπω την ώρα, να ξεχυθώ στην αγορά, προκειμένου να προμηθευτώ ένα πιο χοντρό βελονάκι και μερικά χρωματιστά μάλλινα κουβαράκια για περαιτέρω εξάσκηση τόσο δική μου όσο και του γατιού!
